January 20, 2015

Zelfevaluatie

Image and video hosting by TinyPic

Ik word er diepdroevig van.

Executies. Aanslagen. Onthoofdingen. Terrorisme. Anti-islambewegingen…
Begrippen die de voorbije weken in allerhande media verschenen en over vele tongen zijn gerold.

En wij? Wat doen wij?
Schrikken, dat vooral.
Nog meer schrikken wanneer de ver-van-ons-bed-show plots zo dichtbij komt.
En dan even ventileren: sociale media aanspreken om te tonen hoe begáán we wel zijn.
Het nieuws op de voet volgen.
Analyses lezen. Debatten aanhoren en voeren.
Om te tonen hoe beargumenteerd we wel zijn. Dat we een méning hebben.

#jesuischarlie
#jesuisahmed

En dan,
bij het verschijnen van de eerste kritische opmerkingen en kanttekeningen begint onze interesse lichtjes te verzwakken.

Wéér een gijzeling?
Oud nieuws.

De dagelijkse sleur en kleine bekommernissen halen ons weer in.
“Wat is er op tv vanavond?”, wordt opnieuw de belangrijkste vraag van vandaag.

Loslaten, dat doen we.
Maar waarom?

Wat is er mis met wat diepgaandheid?
Met het relativeren van onze problemen die eigenlijk geen problemen zijn.
Met het concentreren op het ‘wij’ i.p.v. ‘Houdt hij nu van mij?’.
Iets met oogkleppen. En voorhebben.

De mens is klein en zijn wereld moet overzichtelijk blijven.
En zo blijft de aarde draaien.

Hoe lang nog?

January 2, 2015

MMXV

Image and video hosting by TinyPic
Happy 2015! Damn, klinkt nogal futuristisch, toch? Al heb ik het afgelopen jaar niet veel geblogd, 't is een gewoonte om het voorgaande jaar af te sluiten met een sentimentele blogpost of het nieuwe jaar in te luiden met wat clichés of een waslijst aan goede voornemens. Bij deze. Nu ik eens in de archieven ben gaan neuzen is 't wel grappig om elke keer te lezen dat het een 'vreemd' of 'moeilijk' jaar is geweest met veel 'veranderingen'. C'est la vie, zeker? Een opsomming van enkele hoogte- en dieptepunten van 2014? Ook al interesseert dit jullie geen zier, 't is handig om terug te lezen voor mijn toekomstige zelf die last heeft van een melancholische bui. Hoogtepunt 1: Een broer-zus-InterRailtrip door Centraal-Europa. Hoogtepunt 2: Concerten en sets van Bonobo, Oscar & The Wolf, Float Fall, José James, Gabriel Rios, Stuff, RSVP Banghra, Paul Kalkbrenner, Moodymann, Steel Pulse en The War On Drugs. Hoogtepunt 3: Proeven van een leven op de filmset door mee te helpen bij de opnames van Wesley's kortfilm. En er mijn beste vriend vinden. De dieptepunten som ik liever niet genummerd op, maar laat ons zeggen dat het verliezen van een nonkel, verhuizen en mijn hart laten breken/barsten en zelf harten breken/barsten een diepe indruk hebben achtergelaten. Voor de rest bestond mijn jaar uit les geven, verschillende etentjes organiseren en attenderen, 315 kilometer lopen, dansen op hip-hop, house, techno en minimal, bruidsmeisje zijn, mijn neefje Théo op de wereld verwelkomen, nieuwe (t)huizen inrichten, veel piekeren en mij schuldig voelen. Op deze twee laatste wil ik liever niet ingaan, maar schuldgevoel is illustratrice Eva Mouton ook niet vreemd en zij gaf er een treffende beschrijving van...

Een foto die is geplaatst door Eva mouton (@eva_mouton) op


Ik heb nog steeds dezelfde voornemens die ik tijdens de ingang van mijn 22e levensjaar heb opgesteld, maar zou in 2015 ook nog graag wat meer boeken lezen (de boeken die ik in 2014 heb gelezen kan ik op één hand tellen, shame on me), betere (en meer) films kijken, 630 kilometer lopen en kritischer doch positiever naar de wereld kijken. En, zoals Eva schreef, terug onschuldig zijn. Ik betrap mezelf erop dat ik nu nog lang kan doorgaan met het opsommen van alles wat nog beter kan en slechte gewoontes die afgeleerd moeten worden, maar da's niet haalbaar.

Qua blogvoornemens ben ik nog steeds voorstander van slow blogging (al weten we allemaal dat dit een excuus is voor luiheid) maar hoop ik jullie in 2015 terug wat meer te voorzien van persoonlijkere posts en foto's van mijn hand. Sinds december heb ik ein-de-lijk terug een cameralader (vorig jaar kwijt geraakt en nooit een nieuwe gaan halen; verklaart veel) (zegt ook veel over mijn uitstelgedrag) én een nieuwe groothoeklens. Na mijn stage en de examens, die eind januari afgelopen zijn, investeer ik weer wat meer tijd in deze online uithoek. Beloofd. Op mijn erewoord.

In 2014 heb ik - what's in a number - 69 blogposts online gegooid, waarvan onderstaande 12 tot mijn favorieten behoren. Een bloemlezing:

Image and video hosting by TinyPic

Image and video hosting by TinyPic

Image and video hosting by TinyPic

Image and video hosting by TinyPic

Image and video hosting by TinyPic

Image and video hosting by TinyPic

Image and video hosting by TinyPic

Image and video hosting by TinyPic

Image and video hosting by TinyPic

Image and video hosting by TinyPic

Image and video hosting by TinyPic

Image and video hosting by TinyPic

Santé op een jaar vol goede keuzes, weinig sorry's, veel durf, avontuur in buiten- en binnenland, mooie woorden, veelzeggende foto's, bereikte doelen, veel liefde, vriendschap en goesting om te léven. Ik wens het jullie van harte toe.
xxx - Laura

December 23, 2014

Black, white, woods

Image and video hosting by TinyPic

Room tour! Finally! Nu de blok is aangebroken heb ik eindelijk tijd gevonden om foto's te nemen van mijn nieuwe kamer, typisch. Zoals de titel al verklapt, bestaat mijn kamer vooral uit black, white and woods. De woods zijnde: mijn behangpapier. Een interieur inrichten is altijd a work in progress; dus waarom wachten tot het 'af' is? Veel kijk(- en kwijl?)plezier!

De foto's zijn genomen met mijn good old Canon EOS 450 D en een nieuwe groothoeklens (Canon 10-18 mm).

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic 

De werkelijke afstanden van mijn kamer zijn wat kleiner dan mijn groothoeklens doet vermoeden, maar zo krijgen jullie tenminste een totaalbeeld. Om jullie vragen voor te zijn: de lamp is het Aion- model van Berlin based brand Iumi design. Om 'm in elkaar te steken heb je geen lijm of schroef nodig, super handig! Zoals ik al in een vorige inspiratiepost vermeldde: mama en ik hebben geprobeerd om niet alles in IKEA te kopen en te investeren in duurzame(re) (maar soms ook wel duurdere) stuks... Aan één muur hangt het Woods- behangpapier van Cole & Son, dat alomtegenwoordig is op Pinterest, interieurblogs en designboeken. We bestelden 2 rollen via deze site. Het Tomado rekje kocht ik bij Hema (momenteel hebben ze enkel witte exemplaren...). (Thanks, Hannelore!) De plank boven mijn verwarming hing vroeger in onze keuken en ook het ladekastje is mee verhuisd uit mijn oude kamer. Zowel de plank als het kastje zijn beiden van IKEA (ondertussen al vintage, haha) en kregen een nieuwe lik verf. Over IKEA gesproken: we hebben de winkel niet volledig uit mijn kamer kunnen bannen, want zowel mijn bed (met opbergschuiven) als het kledingrekje komen van de Zweedse interieursupermarkt. Het grijze dekbed is van Hema en de grote, gouden spiegel heb ik 10 jaar geleden op de zolder van mijn grootouders gevonden.

Image and video hosting by TinyPic
Over interieurblogs en designboeken gesproken... Inspiratie in overvloed in het Woonboek van woonblog.be.
Image and video hosting by TinyPic
 Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic
Valt het op dat mijn lievelingskleuren blauw en zwart zijn?
Image and video hosting by TinyPic

Voor een kast is er in mijn kamer geen plaats, maar een kledingrekje is wel handig om mijn mooiste kleren en de spullen die ik het vaakst aan doe aan te hangen. En zo hoef ik niet steeds naar boven te lopen; want op de bovenverdieping (we wonen in een duplexappartement) staat er een ingebouwde kledingskast. #lazygirlproblems, jawel.

Image and video hosting by TinyPic
Tandjes die er mij aan herinneren nu niet te veel complexen te hebben ;-) (De inspiratie vond ik bij Marijke!)
Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic
Plankjes vol herinneringen...
Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic
De obligatoire selfie.
Image and video hosting by TinyPic

Hoewel ik super tevreden ben van hoe mijn kamertje er nu uit ziet, vind ik het toch nog wat 'ziel' missen. Nieuwbouw is vaak nogal koel en afstandelijk en zo ook ons appartementje (al voelt het wel al als een warm nest aan!). Een vintage ladekastje, wat sfeerlichtjes, enkele planten, meer kleur, wat ingekaderde kunst of foto's, een plaid en veel verschillende kussens... zouden het geheel, denk ik, al wat warmer maken. I'll keep you posted.