Deliciously Ella

Mijn vader vertelde me enkele jaren geleden dat hij zijn ouders nog nooit zo trots had gezien wanneer hij op tienjarige leeftijd het woord 'delicious' in de mond nam toen de ober in Dover, Verenigd Koninkrijk, vroeg hoe hij zijn eten vond. Vaderlief moest de desbetreffende hyperbool die dag nog - tot vervelens toe - zo'n 20 keer herhalen; zijn ouders konden maar niet geloven dat hun jongste knaap zo'n chique en moeilijk woord in de mond had genomen. Niet dat ik het woord 'delicious' al voor het horen van dit verhaal gebruikte (mijn vaders talenknobbel heb ik helaas niet geërfd), maar sindsdien associeer ik het enkel met de allerbeste gerechten die ik in mijn mond schuif en de bijhorende smaakexplosie die ik daarna op mijn tong proef.

Deliciously Ella, de veganistische kookblog van de Britse Ella Woodward, heeft haar (blog)naam niet gestolen. Omdat ze pas sinds enkele jaren veganistisch kookt (ze is recentelijk gediagnosticeerd met een vrij zeldzame en moeilijk uitspreekbare ziekte waardoor ze geen vlees, melkproducten, suiker, gluten, bewerkt voedsel en producten met chemicaliën in meer mag eten), weet ze wel hoe lékker al die 'ongezonde' gerechten (ik denk aan pizza, pasta pesto, lasagne...) zijn. Maar ze zoekt (en vindt!) er dan wel een gezond alternatief voor. Pizza? Check. Pasta pesto? Check (zonder de pasta). Lasagne? Check.

De bovengenoemde gerechten heb ik zelf (nog) niet gemaakt, enkele andere recepten heb ik wél al uitgetest (en goedgekeurd). Wat zeg ik: superformiweldigeindefantakolosachtiggekeurd. Al noemt mijn vader mij liefkozend 'zijn prinses', een keukenprinses ben ik allerminst. Het woord veganisme riep tot voor kort allerlei vreemde, onsmakelijke gerechten bij mij op en ik kreeg al nachtmerries bij het gedacht alleen al meer dan 10 onverstaanbare ingrediënten in de supermarkt te moeten gaan zoeken. Maar... Ella heeft die veganistische vooroordelen (oh, alliteraties!) snel van tafel geveegd met haar makkelijke, toegankelijke en bovenal ontzettend lekkere gerechten die de uitdrukking 'delicious' ontegensprekelijk waard zijn. En als ik het kan, jij toch zeker?

• Guacamole // Tot 4 weken geleden dacht ik bij avocado vooral aan rijpe mannen (of omgekeerd?) en wist ik niet eens hoe ik een avocado moest snijden (bedankt om mij dit onderhand bij te leren, internet), nu mag je mij gerust een guacadept noemen. Zo'n dozijn avocado's eten in een kleine maand, is dat veel?
• Courgettepasta met romige munt- en avocadosaus // Delicious. Wat dacht je nu? En veel makkelijker dan het lijkt.
• Hummus // Voortaan smeer ik geen Nutella of Speculoospasta meer op mijn boterhammen (who am I kidding), maar hummus! Niet te verwarren met de humus die je kan vinden in het bos, voor de duidelijkheid. Verbazend makkelijk en zo ongelofelijk lekker.
• Ontbijtsmoothie met bevroren besjes, spinazie, banaan en ander lekkers // Verslavend. De voorbije week bijna iedere dag gemaakt. Had ook wel te maken met het overschot aan spinazie in mijn koelkast.

Soit, de meesten onder jullie kennen Ella's blog vast wel al, maar ik wou haar graag nog eens een lofrede toeschrijven omdat ze gezond eten zo toegankelijk maakt en mij onbewust een mentale klik heeft doen maken. In 't weekend ga nog steeds even graag om een vettige hap bij de frituur en een sappig stukje vlees kan mij ook nog smaken, maar het feit dat ik nu zelfs uitkijk naar het maken van gezond eten zegt genoeg, toch? Vuistje voor mezelf. En voor Ella.

Beeld (2, 3, 4): Ella Woodward

Brussel blogt

Ik maak er een punt van om, vanaf ik in Brussel woon, er elke week een nieuwe plek te ontdekken. Of dat nu een mooi parkje is, een hippe winkel, een gezellig plein, een café of een lekker restaurantje; maakt mij niet uit, zolang ik het de week ervoor maar niet kende (ik veronderstel dat dat niet zo'n moeilijke klus zal zijn - Brussel is gróót). Om mij toch al iets of wat voor te bereiden op The Big Move, heb ik wel al wat blogs/sites opgezocht die schrijven over la capitale. Gezocht heb ik, gevonden ook. Zeg 'Bonjour!' tegen Brussel's Kitchen, The Ride Life en het Instagramaccount van Caroline Weiler.

Brussel's Kitchen is het geesteskind van Chloé Roose en Sarah Cisinski, twee interieurarchitecten/designers die de liefde voor Brussel en eten delen. Wij mogen ons buitengewoon gelukkig prijzen dat ze hun goede adresjes niet voor zichzelf houden, maar delen met de buitenwereld in de vorm van een blog. Duidelijke en eerlijke beschrijvingen (zowel in het Frans als Engels), mooie foto's en 't is heel erg makkelijk om te navigeren op de blog door de indeling die ze hebben aangebracht in de Brusselse buurten (Flagey, Schuman, Centrum...) en de verschillende (wereld)keukens (Japans, Italiaans, vegetarisch...). Hier surf ik de komende jaren veel naartoe, c'est sûr.

Facebook // Twitter // Pinterest // Instagram (Chloé) // Instagram (Sarah)

Aan 't begin van elk filmpje hoor je Camille zeggen "This, is The Ride Life. Each month, a bike and its rider show its bits of Brussels you should love forever." En daarmee is alles over The Ride Life, opgestart door Camille Pollie en Bert Sap, eigenlijk al gezegd. Elke maand verschijnt er een filmpje online waar een fietsende Brusselaar ons meeneemt naar een paar van zijn favoriete plekken. Interessante mensen, unieke en onbekende adresjes, mooie beelden, sfeervolle muziek en een minimalistische vormgeving. What's not to like? Ik ben fan!

Facebook // Instagram (Camille)

Hoewel de Franstalige Caroline ook een blog heeft (waarop ze o.a. over Brussel schrijft), is haar Instagramaccount toch iets meer up-to-date. Ze neemt veel #foodstagrams en plaats daar ook telkens de locatie bij, zodat je weet waar je die uitgebreide brunch, calorierijke pasta of lekkere bagel kan eten verorberen. Uitgehongerde mensen: suivez-Caroline!

Facebook // Twitter // Pinterest

Cinq

CHILI CON CHOCOLATE Y VINO - Misschien hebben jullie het al ergens opgevangen of misschien ook niet, maar ik doe mee aan Dagen zonder Vlees! Tot nu toe heb ik al zo'n 20 vleesloze dagen achter de rug, en eerlijk? Het lukt best. Omdat ik binnenkort stage heb, leef ik weer even fulltime bij mijn mama en zij verwent mij met heerlijke vegetarische recepten! Zaterdag heeft ze chili con chocolate y vino gemaakt, de vleesloze variant van chili con carne. Het receptje vind je hier!

I NEED A HAIRCUT... - en snel! Mijn haar heeft dringend een opknappingsbeurt nodig en ik dacht aan blonder + middenscheiding + ietsje opgeknipt? De kapsels van bovenstaande dames zijn mijn voorbeeld.

LONDON - Herinneren je jullie deze baby nog? De baby van weleer is nogal gegroeid hè? Aanschouw Amy, anderhalf jaar oud en bijna grote zus van een baby broertje. Deze foto hoort eigenlijk in mijn derde en laatste verslag over Londen te zitten, maar aangezien ik het zo druk heb zullen jullie daar nog even moeten op wachten. Een preview dus!

79 + 1 - Mijn oma heeft eind januari haar 80e verjaardag gevierd! Hoewel ze vanaf nu - naar eigen zeggen - 79 jaar zal blijven, hoorde daar toch een feest bij. Mémé kijkt enorm op naar Marino Punk en dus hebben wij voor een date gezorgd. Magisch moment.

LAZY - De meest luie en meest verwende kat? Dat moet onze Titte wel zijn. Al 13 jaar een deel van ons gezin en echt waar: ik zou niet zonder hem kunnen. Deze kat gaat onder de bureaulamp zitten om van de warmte te genieten, gaat elke dag maximum een kwartiertje naar buiten en staat al bijna 10 jaar op dieetvoeding (al heeft hij nog steeds een buikje). Maar het is ook een kat die enkel krabt om te spelen, die constant bij je komt liggen en je met zijn kopje 'knuffels' geeft. En met zijn tijgervacht, witte buik en pootjes is hij de allerschattigste kat ooit - mooi meegenomen!

A family affair

September was tot nu toe al enorm druk (maar meestal ook wel enorm leuk): mijn laatste herexamens afwerken, van Gent naar huis naar zee en terug, mijn kleerkast opruimen, naar Reggaebus Festival gaan, mijn verjaardagsfeestje organiseren, mijn broer's kot helpen inrichten, het starten van de introductieweek op mijn hogeschool en dit weekend was er nog een verjaardagsfeestje gepland ter gelegenheid van de 18e en 20e verjaardag van mijn broer en ik. De weergoden waren ons wederom heel gunstig gezind, waardoor ons feestje opnieuw buiten kon doorgaan. Zowel de familie van mijn mama's als papa's kant was uitgenodigd. We waren nu met zo'n 20-tal en dan waren we nog niet eens met de helft (ik heb een heel grote familie)! Mijn mama had weer ontzettend lekkere chocolademousse gemaakt, mijn broer had de cake voor zijn rekening genomen en ik deed de decoratie, uiteraard. Ook hadden we taart besteld (flashback naar mijn verjaardagsfeestje), maar 's avonds waren er pistolets voorzien i.p.v. BBQ. Ik ben heel de tijd met mijn fototoestel in de weer geweest en daar zijn wel leuke resultaten uit voortgekomen, naar mijn (subjectieve) mening. 'Familie' is blijkbaar wel mijn favoriete fotografie onderwerp, haha (als je niet weet waarover ik spreek, klik hier). En oh, na het dessertbuffet  hebben we met z'n allen een wandeling gemaakt naar ons volkstuintje - waar de pompoenen, courgettes, slakroppen, prei... massaal geplunderd werden. Onder mijn mama's goedkeurend oog natuurlijk, want we hadden/hebben echt een overvloed aan zelfkweek groenten (iemand interesse?)! Een super gezellige dag met één vreemd aspect: de afwezigheid van mijn papa. En laat mij je alsjeblieft waarschuwen: 't zijn veel foto's hieronder!

Mijn lieve meter en broer - allebei rostekoptjes, zoals ze dat in't West-Vlaams mooi kunnen zeggen.

Mijn neef Sam kennen jullie nog wel zeker?

Pompoenen vanuit ons tuintje.

Onze kat Titte is ook een deel van de familie.

Pépé Jan - de mooiste foto die ik ooit van hem heb gemaakt vind je hier.

Oké; dit is eigenlijk helemaal geen goeie foto, maar het is de enige waarop ik sta (en zo kan je mijn outfit ook eens zien).

Nien en haar 'Mammie'

Mijn neefje Sam en mijn mooie mémé Raymonde (bijna 80 jaar!)

Mijn nonkel Pedro staat niet graag op foto's - maar deze vind ik eigenlijk wel heel geslaagd.

Nien en haar mama (mijn nicht) Charlotte

Dit is één van mijn favoriete foto's uit de reeks: nonkel Gerry en pépé Jan.

Nien is zo'n fotogeniek kind - haar mama ook.

My 20th Birthday Party

Vorige zaterdag (08/09) heb ik eindelijk mijn verjaardag gevierd. Door mijn herexamens heb ik mijn feestje met een maand moeten uitstellen, maar... it was worth it! Ik heb goede resultaten behaald én de weergoden waren mij dit weekend heel gunstig gezind. 30°C: ideaal voor een dessertbuffet en een BBQ op het dakterras (je leest het goed; in die volgorde). Mijn vriendengroep is heel 'uiteenlopend' (as in: geen vast groepje dat elke week samenkomt) en mijn vrienden zijn verspreid over enkele provincies, dus ik had wat schrik voor ongemakkelijke stiltes of een dialectbarrière - maar dat viel heel goed mee: het klikte tussen iedereen. Ik heb ook heel toffe, originele én bruikbare cadeaus gekregen - nog eens merci daarvoor, boys and girls!

* Staan niet op de foto's maar waren wel aanwezig: Korneel, Ine, Quinten, Glenn, Sofie

** Katrien, Julie en Justine: bedankt voor de foto's!

Julie en Justine

The always 'shining' An en Léon (mijn 'kleine' broer)

Katrien en Julie

HMMM...

Mijn knappe (én bruine) nicht Robin

Floris en Daan - Kijk, Daan: je staat op mijn blog!

Léon, An en Dale

Mijn serieuze lief ;-)

Mijn lieve, lieve Thomas!

Knappe madammen hè, die vriendinnen van mij? ;-)

Ellen en Julie

De populaire pasta (heeft echt al-tijd succes!)